و جنگ تن‌به‌تن آغاز شد ، ولى تعداد مهاجمين بسيار زياد بود و مقاومت بىفايده ، به همين دليل كتابهاى علمى و دينى در ميان شعله‌هاى آتش خاكستر گرديد و صحن مدرسه از خون روحانيون رنگين شد و آن مركز علم و دانش به ويرانه‌اى بدل شد كه ناله‌هاى مجروحين در آن طنين‌افكن بود ، اين حادثه خونين كه دهها كشته و صدها زخمى به‌جاى گذاشت ، حدود ساعت 7 بعد از ظهر پايان پذيرفت و مهاجمين براى مخفى نگاه داشتن اعمال غير انسانى خود تا آنجا كه توانستند جسدهاى بىجان و نيمه‌جان قربانيان فاجعه را با خود بردند . فرداى آن روز ( سوم فروردين ) دوباره صحن مدرسه فيضيه با يورش وحشيانه مهاجمان به لرزه در آمد و باز عده‌اى ديگر به خاك و خون كشيده شدند . همزمان با بروز اين جريان در مدرسه فيضيه قم مدرسه طالبيه تبريز نيز مورد هجوم واقع شد و به بهانه نصب اعلاميه امام خمينى ، صحن آن به حمام خون بدل شد . به دنبال اعمال فاجعه‌آميز رژيم در مدرسه فيضيه ، امام خمينى از مردم خواستند تا براى آگاهى از ماهيت رژيم از مدرسه ديدن كنند و از نزديك ماوقع را ببينند . به دنبال اين فرمان سيل مردم به‌سوى فيضيه سرازير گرديد و ديدن آن مناظر فجيع انزجار توده‌ها را عليه رژيم برانگيخت . مأموران رژيم كه از بازديد مردم دچار وحشت شده بودند شبانه به فيضيه ريختند تا آثار جنايات خود را پاك كنند ولى چون اين اعمال بىاثر بود مدرسه به محاصره درآمد . حوزهء علميه قم كه پس از فاجعه خونين فيضيه مىرفت تا براى پنجاه سال ديگر در خاموشى و سكوت فرو رود ، با صدور اعلاميه امام روحى تازه گرفت و به چاپ اعلاميه‌اى كه بازگوكننده جنايات شاه در فيضيه بود اقدام نمود . در پى انتشار اين دو اعلاميه در شهرهاى مختلف ، روحانيون با صدور اعلاميه‌هايى سه روز اعتصاب عمومى اعلام نمودند و به دنبال آن بازار و مغازه‌ها در تهران و بسيارى از شهرستانها تعطيل شد . پس از پايان سه روز اعتصاب مأموران رژيم براى انتقام گرفتن از بازاريان به بازار ريختند تا مانع از گشايش دكاكين شوند ، لكن مردم مبارز با شعار « آيت الله خمينى پيروز است » به آنان حمله بردند و آنان را متفرق ساختند . اين براى اولين‌بار بود كه ملت ايران با شعار خمينى به تظاهرات خيابانى پرداخت . رژيم وقت كه از ادامه اين جريانات دچار هراس شده بود درصدد برآمد تا با ارتباط دادن اين جريانات به سرهنگ عبد الناصر و حمله به علما و روحانيون عراق ، قضايا را به طريقى ديگر جلوه دهد و بعد از اين دروغپردازيها بود كه آيت الله حكيم با ارسال تلگرافى از كليه روحانيون خواستند تا به عتبات مهاجرت نمايند . فرارسيدن ماه محرم 1383 ه . ق . ، ماه انقلاب حسين بن على ( ع ) سرور آزادگان و رهبر انقلابيون راستين فرصت ديگرى بود تا امام خمينى نهضت مقدس خود را كه در واقع دنباله نهضت حسين ( ع ) و ادامه‌دهنده راه حسين ( ع ) بود بيش‌ازپيش گسترش دهد . به همين منظور همزمان با فرارسيدن محرم رهنمودنامه انقلابى رهبر بزرگ ، خطاب به گويندگان اسلامى و سران هيئتهاى عزادارى در سراسر ايران پخش گرديد و اين رهنمودنامه در شرايطى انتشار يافت كه سانسور شديدى بر سراسر كشور حكمفرما بود و از گويندگان التزام گرفته مىشد تا از بيان مطالب عليه رژيم بپرهيزند . چند روز پيش از عاشورا اعلام شد كه دسته‌هاى